ZNACZĄCY AKT ODNOWY KOŚCIOŁA

19 październik 2013 roku; Zawierzenie świata Maryi ma ogromne znaczenie w skali całego Kościoła. Jest potężnym bodźcem dla odnowy religijnej i duchowej. Powoli dobiega końca Rok Wiary. Przez cały czas jego trwania towarzyszy nam Maryja. Ona najpełniej i bezwarunkowo zawierzyła Bogu i stała się Matką Jego Syna. Jan Paweł II nazwał Ją „wierzącą w Jezusa”: W Kanie Maryja jawi się jako „wierząca w Jezusa”: Jej wiara sprowadza pierwszy „znak” i przyczynia się do wzbudzenia wiary w uczniach. Maryja jest nie tylko Matką i uczennicą swego Syna. Ona również „mediujemiędzy Jezusem a nami; dlatego słusznie czcimy Ją, jakoPośredniczkę naszą„.

ZNACZĄCY AKT ODNOWY KOŚCIOŁAMaryja staje pomiędzy swym Synem a ludźmi w sytuacji ich braków, niedostatków i cierpień. Staje, „pomiędzy”, czyli pośredniczy nie jako obca, lecz ze stanowiska Matki, świadoma, że jako Matka może – lub nawet więcej: „ma prawo” – powiedzieć Synowi o potrzebach ludzi (Jan Paweł II).

Można wręcz powiedzieć, że charyzmatem Maryi jest troskliwe i wrażliwe spojrzenie na cały Kościół i świat; spojrzenie, które pozwala dostrzec wszystkie bolesne dramaty, i prowadzi do Jezusa. Maryja jest Pośredniczką i dlatego interweniuje, gdy ludzie odchodzą od Boga, gubią sens życia, prowadzą świat w kierunku katastrofy. W tym roku przypada 96 rocznica najbardziej znanej interwencji Maryi w historii ludzkości. W czasie I wojny światowej Maryja objawiła się w Fatimie trójce dzieci, rodzeństwu Franciszkowi i Hiacyncie Marto oraz Łucji dos Santos. Objawienia trwały systematycznie od 13 maja do 13 października 1917 roku. Matka Boża wzywała do modlitwy i pokuty za grzeszników, a także do odmawiania różańca w celu nawrócenia ludzkości, pokoju i obrony przed różnymi nieszczęściami i wojnami.

W październiku oświadczyła: Jestem Królową Różańca Świętego.

Przyszłam upomnieć ludzkość, aby zmieniła swe życie, by Boga tak ciężko obrażanego, już dłużej nie obrażała swoimi grzechami, by odmawiała różaniec, poprawiła się i czyniła pokutę za swoje grzechy.

Najbardziej spektakularnym wydarzeniem Fatimy, które wzmocniło wiarę ponad siedemdziesięciu tysięcy jego świadków, był tak zwanyCud słońca„.

Podczas gdy słońce zaczęło wirować, zbliżając się do ziemi i rzucając promienie kolorowego światła, obłok przesłaniający dzieci wzniósł się wraz z nimi na wysokość ok. pięciu metrów i dzieci ujrzały Świętą Rodzinę błogosławiącą lud oraz Matkę Bożą Bolesną i z Góry Karmel.

Maryja przekazała dzieciom trzy tajemnice.

  • Pierwsza jest ostrzeżeniem przed piekłem. W sierpniu 1917 roku Maryja prosiła: Odmawiajcie codziennie różaniec. Wiele dusz idzie do piekła, bo nie mają nikogo, kto by się za nie ofiarował i modlił.
  • Druga tajemnica zapowiada wojny, głód, prześladowania Kościoła i znieważanie papieża.
  • Trzecia z kolei, ujawniona dopiero w 2000 roku, zamach na papieża, który miał miejsce 13 maja 1981 roku.
  • Wszystkie tajemnice fatimskie stają się bardziej zrozumiałe w świetle Apokalipsy św. Jana.

Wśród zaleceń Maryi znalazło się poświecenie Rosji i świata Jej Niepokalanemu Sercu oraz wezwanie do praktyki pierwszych sobót miesiąca. Wezwania te są realizowane przez kolejnych papieży.

  • Jako pierwszy poświęcił cały świat Maryi Pius XII w 1942 roku.
  • Jego śladem poszedł Paweł VI, który udał się do Fatimy z modlitwą o pokój dla Kościoła i świata, a na zakończenie Soboru Watykańskiego II odnowił poświęcenie świata Niepokalanemu Sercu Maryi.
  • Akt ten ponowił trzykrotnie polski papież. Uczynił to w Fatimie z okazji pielgrzymki dziękczynnej za uratowanie życia, oraz w Rzymie przed figurą Matki Boskiej Fatimskiej z okazji Roku Odkupienia i w Roku Jubileuszowym.

Orędzie fatimskie jest ściśle związane z przeznaczeniem Kościoła i ludzkości. Jest orędziem wieku, zawsze istotnym jak Ewangelia, wszak wezwanie Maryi nie jest jednorazowe. Jest otwarte. Trzeba je podejmować wciąż na nowo, zgodnie ze znakiem czasu. Jest nadal aktualne – stwierdził bł. Jan Paweł II.

  • Kontynuację orędzia fatimskiego podjął obecny papież. Franciszek ponownie zawierzył świat Maryi. Tego uroczystego aktu dopełnił w Rzymie przed figurą Maryi z Fatimy w dniu 13 października w ramach dnia maryjnego Roku Wiary.

Zawierzenie świata Maryi ma ogromne znaczenie w skali całego Kościoła. Jest potężnym bodźcem dla odnowy religijnej i duchowej. Pozwala na nowo przemyśleć i zgłębić rolę duchowości maryjnej, ożywić kult Matki Bożej, naśladować w życiu Jej cnoty, umocnić i pogłębić wiarę. Jest odpowiedzią na pragnienie Jezusa, by Maryja była lepiej znana i miłowana. Jest również odpowiedzią na pragnienia Maryi wyrażane w Fatimie i w innych miejscach objawień.

Jan Paweł II ujął jego istotę w wezwaniu do nieustannej czujnej modlitwy: Czuwać i modlić się, modlitwa i pokutaoto synteza orędzia, które Najświętsza Dziewica nieustannie powtarza nam poczynając od Fatimy.

Drugą ważną prośbą Maryi w Fatimie była zachęta do praktyki pięciu pierwszych sobót miesiąca.

Według jednej z wizji św. Łucji, liczba pięć stanowi wynagrodzenie pięciu zniewag Maryi. Córko moja – powiedział Jezus – chodzi o pięć rodzajów zniewag, którymi obraża się Niepokalane Serce Maryi:

  • Obelgi przeciw Niepokalanemu Poczęciu, przeciw Jej Dziewictwu,
  • Przeciw Jej Bożemu Macierzyństwu,
  • Obelgi, przez które usiłuje się wpoić w serca dzieci obojętność,
  • Wzgardę, a nawet nienawiść wobec nieskalanej Matki,
  • Bluźnierstwa, które znieważają Maryję w Jej świętych wizerunkach.

Do warunków pierwszo-sobotniego zadośćuczynienia należą:

  • Spowiedź i komunia święta,
  • Jedna część różańca,
  • Piętnastominutowe rozważanie nad tajemnicami różańcowymi oraz intencja wynagradzająca.

Duszom, które w ten sposób starają się mi wynagradzać obiecuję towarzyszyć w godzinie śmierci z wszystkimi łaskami potrzebnymi do zbawienia – obiecuje przez Łucję Matka Najświętsza. Należy jeszcze dodać, że akt zawierzenia świata Niepokalanemu Sercu Maryi i odnowiona praktyka pierwszych sobót wpisują się w Wielką Nowennę Fatimską. Rozpoczęła się ona 13 maja 2009 roku, a zakończy w roku 2017. Wielka Nowenna poprzez modlitwę, refleksje, katechezy i osobiste nawrócenie przybliża orędzie fatimskie. Jest również bodźcem do poznawania, pokochania Maryi i wstępowania w Jej ślady. Przybliża moment orędzia Maryi z 13 lipca 1917 roku: Na koniec Moje Niepokalane Serce zatriumfuje.

Opracowano na podstawie publikacji ze strony: www.franciszkanie.esanok.pl

 

 

19 października 2013|