DRZWI MIŁOSIERDZIA OTWARTE

15 grudnia 2015 roku; INAUGURACJA ROKU MIŁOSIERDZIA W NASZYM DEKANACIE; „Otwórzcie bramy sprawiedliwości, byśmy weszli i złożyli dzięki Panu”. Po tych słowach ks. dziekan Andrzej Skiba – proboszcz Parafii pw. Przemienienia Pańskiego otworzył drzwi prowadzące do naszego kościoła – Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia – Pani Ziemi Sanockiej, który jak wiemy w Świętym Roku Miłosierdzia jest kościołem stacyjnym. Tym prostym gestem otwarcia i wejścia w przestrzeń świątyni zainaugurował Jubileuszowy Rok Miłosierdzia w naszym dekanacie.

DRZWI MIŁOSIERDZIA OTWARTEW homilii wygłoszonej podczas uroczystej Mszy świętej koncelebrowanej ks. dziekan podkreślił, iż istotą przeżywania Roku Miłosierdzia powinno być wejście w osobową relację ze Zbawicielem.

Szeroko otwarte drzwi Roku Jubileuszowego podkreślają, że dostęp do Boga mają wszyscy, bez wyjątku. Fakt przejścia przez drzwi dla wielu z nas stało się rutyną. Tym bardziej warto, by tej prostej czynności przywrócić jej duchowy wymiar.

  • 8 grudnia Drzwi Miłosierdzia otworzył dla całej Wspólnoty Kościoła papież Franciszek.
  • W dniu 14 grudnia zainaugurowali go w świątyni – Sanktuarium Pani Ziemi Sanockiej ojcowie franciszkanie, którzy w tym miejscu posługują poprzez duszpasterską troskę dla zbawienia i duchowego dobra przybywających do niej wiernych.
  • U nas w parafii pw. Chrystusa Króla, w naszej świątyni, na ulicy Jana Pawła II, dokonamy inauguracji otworzenia Drzwi Miłosierdzia w niedzielę podczas uroczystej liturgii Mszy Świętej o godzinie 10:00.

Można powiedzieć, że w uszach brzmią jeszcze słowa – kontynuował kaznodzieja – słowa towarzyszące otwarciu Drzwi Świętych: „Oto jest brama Pana”. Przejście przez Drzwi Święte bądź Bramę Miłosierdzia jest, więc dobrą okazją, by podjąć krótką refleksję nad symboliką drzwi świątyni.

  • Być może jak to wcześniej zostało powiedziane wejście do kościoła, lub też przekroczenie progu świątyni czy przejście przez drzwi faktycznie stało się dla nas już machinalnym gestem, do którego nie przywiązujemy wagi i znaczenia.
  • Drzwi tej świątyni, które otworzyliśmy to wyjątkowe drzwi wprowadzające nas w przestrzeń życia z Bogiem.
  • To drzwi Miłosierdzia.
  • Dlatego też przejście przez te drzwi powinno mieć dla każdego z nas szczególne znaczenie.
  • To wyjątkowy czas.

Wyjątkową wagę tego czasu zaznaczył papież Franciszek, dla którego miłosierdzie jest tematem bardzo bliskim. Wyraźnie podkreślił to inaugurując Rok Święty w Rzymie.

Ten Nadzwyczajny Rok Święty – powiedział papież jest darem łaski. Wejście przez te Drzwi oznacza odkrycie głębi miłosierdzia Ojca, który przyjmuje wszystkich i wychodzi osobiście na spotkanie każdego.

Zauważając, że łatwiej nam wychodzą celebracje, niż codzienność naznaczoną konkretnymi czynami ks. dziekan zachęcił, za papieżem Franciszkiem, do pełnienia uczynków miłosierdzia. „Jest moim gorącym życzeniem – pisał Ojciec Święty w bulli zapowiadającej Rok Miłosierdzia – aby chrześcijanie przemyśleli podczas Jubileuszu uczynki miłosierdzia względem ciała i względem ducha”.

Szczególnym znakiem Roku Świętego jest także pielgrzymka. Jej kolejne etapy wyznaczają słowa Jezusa: „Nie sądźcie, a nie będziecie sądzeni; nie potępiajcie, a nie będziecie potępieni; przebaczajcie, a będzie wam przebaczone”. Ojciec Święty zachęca nas, więc do wyjścia ku ludziom żyjącym na „peryferiach egzystencjalnych” stwarzanych przez współczesny świat.

  • Otwórzmy oczy – apeluje papież – aby dostrzec obszary nędzy na świecie, rany tak wielu naszych braci i sióstr pozbawianych godności i poczujmy się sprowokowani ich krzykiem o pomoc”.

My wszyscy jesteśmy mistrzami, ekspertami od samo-usprawiedliwiania:

  • To nie ja, to nie moja wina; no może owszem, ale przecież to nie było tak bardzo. Wszyscy mamy alibi wyjaśniające nasze braki, nasze grzechy.

I ileż razy umiemy robić niewinną minę, jakby się chciało powiedzieć:

  • To nie ja; może to ktoś inny zrobił?. A tak nie da się rozwijać chrześcijańskiego życia. Łatwiej jest, zatem oskarżać innych – zauważa Ojciec Święty.

Tymczasem, jeśli próbujemy zachować się inaczej i zaczniemy dostrzegać, do czego jesteśmy zdolni, wówczas najpierw czujemy do samych siebie wstręt, a dopiero potem możemy odczuć ozdrowieńczy pokój.

  • Jako przykład Papież podał zawiść, która uzdalnia do pomówienia bliźniego, do dokonania na nimmoralnego zabójstwa”.
  • Umiejętność oskarżenia siebie w takim przypadku to wyraz mądrości. „Jeśli nie nauczymy się tego pierwszego życiowego kroku, nigdy nie postąpimy naprzód w chrześcijańskim, duchowym życiu.

Rok Święty wiąże się również z możliwością uzyskania odpustu zupełnego.

Przekraczając Święte Drzwi, które Ojciec Święty Franciszek nazywa także Bramą Miłosierdzia, każdy wierzący „będzie mógł doświadczyć miłości Boga, który pociesza, przebacza i daje nadzieję. Znajdzie się, bowiem w kościele, w którym będzie mógł dostąpić łaski miłosierdzia Bożego dzięki większej niż zwykle możliwości przystąpienia do sakramentu pokuty i pojednania a także adoracji Najświętszego Sakramentu.

Będzie mógł również uzyskać w tym kościele odpusty związane z Rokiem Miłosierdzia. Papież zachęca nas, by w zbliżającym się Roku Jubileuszowym dać się zaskoczyć Bogu. „Oby w tym Roku Kościół nie ustał w okazywaniu miłosierdzia i cierpliwości pocieszania i przebaczania”. Radosne doświadczenie tego, że miłosierny Bóg stale nas kocha i nieustannie nam przebacza, musi być dla nas impulsem do tego, abyśmy i my byli miłosierni dla innych, abyśmy z całych sił naszego ducha realizowali hasło tego Jubileuszowego Roku:

„Miłosierni jak Ojciec”.

Dlatego też papież Franciszek zachęca nas, byśmy ze szczególną żarliwością pełnili wobec innych ludzi uczynki miłosierne, co do ciała i co do duszy. „Wyobraźnia miłosierdzia”, do której wzywał nas św. Jan Paweł II, musi, zatem znajdować każdego dnia bardzo konkretną treść w postaci naszych czynów miłosierdzia:

  • Wobec głodnych, których nakarmimy;
  • Wobec spragnionych, którym podamy kubek wody;
  • Wobec nagich, których przyodziejemy;
  • Wobec przybyszów, których przyjmiemy pod własny dach;
  • Wobec więźniów, których będziemy pocieszać;
  • Wobec chorych, których nawiedzimy;
  • Wobec zmarłych, których ciała z szacunkiem pogrzebiemy;
  • Wobec wątpiących, którym damy dobrą radę;
  • Wobec nie posiadających właściwych umiejętności, których pouczymy;
  • Wobec ludzi grzeszących, których z odwagą a równocześnie z miłością upomnimy;
  • Wobec strapionych, których pocieszymy;
  • Wobec krzywdzących nas, których z cierpliwością będziemy znosić;
  • Wobec winnych, którym z serca przebaczymy a urazy chętnie darujemy;
  • Wobec wszystkich żyjących i zmarłych, o których będziemy pamiętali w naszych codziennych modlitwach.

Przypomnienie tych uczynków miłosierdzia uprzytamnia nam, jak ogromna jest przestrzeń naszej codzienności, której możemy – i powinniśmy – nadać kształt i woń chrześcijańskiej miłości. A także: jak dobry i szlachetny może być każdy uczeń Chrystusa, który realizując te uczynki stanie się świadkiem Jego nieskończonej miłości miłosiernej, oraz jak wspaniały i przekonujący dla wszystkich może stać się Kościół, który od 1050-ciu lat głosi w naszej Ojczyźnie Ewangelię tej właśnie Miłości.

Życzę Wam z całego serca – mówił kaznodzieja, aby Rok Miłosierdzia stał się dla każdej i każdego z Was czasem prawdziwie błogosławionym – czasem zbawienia. Przekraczając drzwi świątyni uświadamiamy sobie, zatem, że w tym momencie dokonuje się coś wielkiego i ważnego, jak w tajemnicy Wniebowstąpieniaprzejście z tego świata do Ojca.

Papież zachęcił wszystkich, aby na wzór Maryi poprzez codzienne „tak” potrafili przezwyciężyć egoizm i czynili radośniejszym życie braci i obdarzali ich nadzieją. „Jesteśmy powołani, by na wzór Maryi nieść Chrystusa i być świadkami Jego miłości, spoglądając przede wszystkim na tych, którzy są uprzywilejowanymi w oczach Jezusa” – powiedział Franciszek. Pozostaje zatrzymać się, wznieść oczy ku górze i powtórzyć za średniowiecznym mistykiem: „O, Ty, który powiedziałeś: Jestem Bramą, pokaż nam, do jakiego domu jesteś Bramą, kiedy i komu ją otworzysz. Dom, którego jesteś Bramą, jest niebem, gdzie mieszka Ojciec Twój. Niech za wstawiennictwem Maryi Niepokalanej miłosierdzie zamieszka w naszych sercach i przemieni całe nasze życie”.

*****************************

*****************************

PRZEBACZMY SOBIE NAWZAJEM

W Roku Miłosierdzia zwracamy się do wszystkich środowisk z gorącym apelem o wzajemne przebaczenie i darowanie win w myśl słów Chrystusa: „Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią” – czytamy w komunikacie Prezydium Konferencji Episkopatu Polski. Zgodnie z wolą Ojca Świętego Franciszka, w III Niedzielę Adwentu, 13 grudnia w katedrach oraz kościołach i kaplicach wyznaczonych przez biskupów były otwarte Jubileuszowe Drzwi Święte.

Prezydium KEP zachęca, aby Rok Jubileuszowy był czasem doświadczenia miłosierdzia Bożego oraz czasem świadczenia miłosierdzia.

  • Wezwanie do życia miłosierdziem oznacza przede wszystkim dążenie do przebaczenia i pojednania: do przebaczenia zniewag, porzucenia żalu, złości, przemocy i zemsty. Przebaczenie stanowi siłę, która przywraca nam nowe życie i dodaje odwagi, aby patrzeć w przyszłość z nadzieją.

Życie miłosierdziem oznacza również powstrzymanie się od potępiania bliźnich” – piszą przedstawiciele Polskiego Episkopatu.

Kościół wzywa do praktykowania uczynków miłosierdzia względem ciała i duszy oraz do międzyludzkiej solidarności. Trudno sobie wyobrazić dobrze funkcjonującą wspólnotę polityczną bez solidarności czy też przenikniętą duchem pokoju wspólnotę międzynarodową pozbawioną gotowości do wykraczania poza czysto partykularne interesy.

  • Gdyby życie społeczne było pozbawione solidarności, łatwo zamieniłoby się ono w piekło zgotowane człowiekowi przez człowieka – napisano w komunikacie.

Księża Biskupi zapraszają do korzystania z możliwości uzyskania odpustów, jakie daje Rok Miłosierdzia. Jak czytamy w komunikacie KEP, „Rok Miłosierdzia jest czasem sposobnym do zmiany dotychczasowego stylu życia. Do nawrócenia są wezwani szczególnie ci, którzy znajdują się daleko od łaski Bożej. Właśnie im w sposób szczególny Bóg pragnie ofiarować swoje przebaczenie.

  • Nie ma takiego grzechu, którego w swoim miłosierdziu nie mógłby On przebaczyć, o ile człowiek o to prosi i pragnie się nawrócić”.

„Papież Franciszek zainaugurował Rok Miłosierdzia, otwierając w bazylice św. Piotra na Watykanie Drzwi Święte. Symbolizują one Chrystusa – Bramę Miłosierdzia. Podobne bramy zostaną otwarte w bazylikach rzymskich, a także w każdej katedrze na całym świecie i w innych kościołach o szczególnym znaczeniu.

  • Z okazji Roku Miłosierdzia papież ogłosił możliwość uzyskania odpustu dla każdego, kto odbędzie pielgrzymkę do dowolnego kościoła, w którym są otwarte Drzwi Święte.

Moment ten powinien zostać połączony z sakramentem pojednania, Eucharystią oraz refleksją nad miłosierdziem. Konieczną jest rzeczą, aby tym celebracjom towarzyszyło również wyznanie wiary, modlitwa za Papieża oraz w intencjach, które nosi on „w sercu dla dobra Kościoła i całego świata” – przypominają Księża Biskupi.

W Roku Miłosierdzia zwracamy się do wszystkich środowisk z gorącym apelem o wzajemne przebaczenie i darowanie win w myśl słów Chrystusa „Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią” (Mt 5, 7)” – czytamy w komunikacie.

Opracowano na podstawie publikacji ze strony: www.franciszkanie.esanok.pl

ZAUWAŻ CZŁOWIEKATrzeba wielkiej wrażliwości, aby ich dostrzec w tłumie.

Czekają na człowieka, który ich zrozumie, nie zlekceważy i chętnie pomoże.

Są również i tacy, którzy nie chcą ujawnić swoich potrzeb, nieraz bardzo ważnych i pilnych.

Ukrywają je. Czasami może to płynąć z ambicji, często z nieśmiałości. A może delikatność nakazuje im ukrywanie swoich potrzeb? Takich ludzi niełatwo dostrzec. Trzeba ich po prostu szukać.

  • 13 grudnia w Zakopanem harcerki i harcerze ze Związku Harcerstwa Polskiego otrzymali z rąk słowackich skautów Betlejemskie Światło Pokoju.
  • Tym pięknym gestem rozpoczęła się jego wędrówka, która potrwa do 24 grudnia.
  • Msza święta rozpoczęła się od uroczystego wprowadzenia Betlejemskiego Światła Pokoju na ołtarz Sanktuarium Matki Boskiej na Krzeptówkach.
  • Od wczoraj niesione rękoma słowackich skautów przemierzyło drogę z Wiednia.
  • Do Zakopanego przybyły reprezentacje harcerskie z całej Polski. Dzięki ich obecności cały kościół wypełniła atmosfera radosnego oczekiwania i skautowego braterstwa.

Płonący przy ołtarzu płomień rozgrzewał serca wszystkich wokół i sprawiał, że idea mu towarzysząca stała się bliska i obecna jak nigdy dotąd. Podczas mszy świętej Naczelny Kapelan ZHP hm. Wojciech Jurkowski powiedział: Niech Betlejemskie Światło Pokoju otworzy nasze serca na ludzi. Niech wniesie wartość do naszego życia. Bądźmy lepszymi ludźmi. Po zakończonej liturgii nastąpiła wyczekiwane przekazanie Betlejemskiego Światła Pokoju.

  • Do Polski trafiło ono na ręce Naczelnika Związku Harcerstwa Polskiego, hm. Małgorzaty Sinicy.
  • Betlejemskie Światło Pokoju jest w Polsce.

Zauważ człowieka to wezwanie do działania. Wszystko w naszych rękach. Wyjdźmy do ludzi! – powiedziała hm. Małgorzata Sinica po odebraniu Betlejemskiego Światła Pokoju. Następnie delegacje wszystkich 17 chorągwi rozpaliły płomień dla siebie, by jeszcze dziś powieźć go dalej.

To nie koniec Betlejemskiego Zlotu.

Wędrownicy z Podhala zaniosą Betlejemskie Światło Pokoju do górskich schronisk. Jeszcze dziś Naczelnik ZHP zawiezie Światło do Krakowa, by przekazać Światło harcerzom z Małopolski. Zastępca naczelnika ZHP hm. Krzysztof Budziński zawiezie Światło do Częstochowy, na Jasną Górę, gdzie przekaże je harcerzom ze Śląska. Betlejemskie Światło Pokoju zorganizowano po raz pierwszy w 1986 roku w Linz, w Austrii, jako część bożonarodzeniowych działań charytatywnych.

Akcja nosiła nazwę „Światło w ciemności” i była propagowana przez Austriackie Radio i Telewizję (ORF). Rok później patronat nad akcją objęli skauci austriaccy.

  • Każdego roku dziewczynka lub chłopiec, wybrani przez ORF odbierają Światło z Groty Narodzenia Pańskiego w Betlejem.
  • Następnie Światło transportowane jest do Wiednia za pośrednictwem Austrian Airlines.
  • W Wiedniu ma miejsce ekumeniczna uroczystość, podczas której Płomień jest przekazywany mieszkańcom miasta i przedstawicielom organizacji skautowych z wielu krajów europejskich.
  • Związek Harcerstwa Polskiego organizuje Betlejemskie Światło Pokoju od 1991 r.

Tradycją jest, iż ZHP otrzymuje Światło od słowackich skautów. Przekazanie Światła odbywa się naprzemiennie raz na Słowacji raz w Polsce. Polska jest jednym z ogniw betlejemskiej sztafety. Harcerki i harcerze przekazują Światło dalej na wschód: do Rosji, Litwy, Ukrainy i Białorusi, na zachód do Niemiec, a także na północ – do Danii. W 2015 roku Betlejemskie Światło Pokoju przybędzie do Polski po raz 25.

Opracowano na podstawie publikacji ze strony: www.franciszkanie.esanok.pl

15 grudnia 2015|