WIELKI REFORMATOR I WIELKI MISJONARZ

26 kwietnia 2014 roku; PRZYGOTOWUJEMY SIĘ DO KANONIZACJI JANA XXIII I JANA PAWŁA II; Wielki reformator Kościoła i Wielki Misjonarz zostaną 27 kwietnia oficjalnie uznani za świętych Kościoła katolickiego.  To wielka uroczystość i podniosły moment dla całej kultury Zachodu. Poprzednia uroczystość tej rangi odbyła się 60 lat temu. Ta jest bezprecedensowa także dlatego, że na ołtarze wyniesionych zostanie jednocześnie aż dwóch papieży. Ale Jan XXIII i Jan Paweł II są wielkimi ludźmi XX wieku nie tylko dla osób związanych z Kościołem katolickim, czy nawet szerzej – chrześcijańskim.

WIELKI REFORMATOR I WIELKI MISJONARZZyskali szacunek nawet swoich przeciwników: Janowi XXIII za jego głosy w obronie pokoju dziękował Nikita Chruszczow, wizyty Jana Pawła II w krajach rządzonych przez dyktatorów skutkowały upadkiem reżimów.

Ogromny szacunek i sympatię zwykłych ludzi zyskali sobie prostotą, poczuciem humoru, autoironią, dobrocią i przystępnością. Obaj przyszli święci papieże, chociaż żyli w różnych okresach, mają wiele wspólnego:

  • Zwłaszcza żywą pobożność maryjną,
  • Na ich życie i działalność duży wpływ wywarł Sobór Watykański II.

W ten sposób postaci Jana XXIII i Jana Pawła II określił prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych kardynał Angelo Amato w rozmowie z watykańskim dziennikiem „L’Osservatore omano” z datą 6 lipca… …”Jan był papieżem dobrym, ojcem wszystkich – katolików i nie tylko, obejmował i błogosławił ludzkość”, podczas gdy „Jan Paweł II (…) w ciągu stu podróży odwiedził cały świat, stając się głosicielem pokoju i promotorem życia, braterstwa między narodami, wielkodusznego przyjmowania potrzebujących.

„Ważną rolę w ich życiu odegrał Sobór Watykański II:

  • Jan XXIII odważnie odpowiedział na wezwanie Opatrzności i zwołał to zgromadzenie oraz otworzył drogę Kościoła ku współczesności,
  • Jan Paweł II natomiast zaangażował się w dzieło aktualizacji Vaticanum II, dążąc do dalszego rozwijania tego zaczynu, jakim był Sobór…”.
  • “Potrafili oni łączyć swe nauczanie ze świętością życia. Dlatego lud Boży pamięta o nich, kocha ich, czci i modli się do nich. Sława ich świętości i cudów jest trwała i powszechna.

Jeszcze raz Kościół oświetla świat świętością swych pasterzy ”Różne mogą być miary ludzkiej świętości. Na obrazach możemy podziwiać mistyków i męczenników albo zwyczajnych księży czy ludzi świeckich. Ich popularność przez wieki wyrażała się przez modę poświęcania im kościołów, ulic i placów. Popularność świętych przekładała się też w przeszłości na częstotliwość nadawania ich imion dzieciom.

  • Niewątpliwie – mimo upływu lat – Jan XXIII należy do najpopularniejszych papieży. Obok zdjęć papieży Franciszka i Jana Pawła II w Rzymie można ciągle spotkać wizerunki Dobrego Papieża, jak Włosi mówili o Janie XXIII.
  • Pod wieloma względami papież Roncalli przypomina aktualnego następcę św. Piotra.

Z „Dziennika duszy”, który po sobie zostawił, wyłania się sylwetka chrześcijanina zakochanego w Bogu, wystrzegającego się grzechu i obdarzającego przyjaźnią wszystkich ludzi, bez względu na ich poglądy czy wiarę. Niewątpliwie z oficjalnych biografii Jana XXIII czy sygnowanych jego imieniem dokumentów współczesny człowiek niewiele dowiedziałby się o cechach jego osobowości czy o jego duchowej drodze. Trudno, zatem przecenić wydrukowanie „Dziennika duszy”, tomu notatek i rozmyślań, zapisanych od roku 1895, gdy Autor miał zaledwie 14 lat, a przerwanych w roku 1962 – na kilka miesięcy przed śmiercią.

Zdaniem ks. Lorisa Capovilli, sekretarza Jana XXIII, „nie znamy innego zbioru tego typu, który poprzez nieprzerwany ciąg zapisów duchowych odzwierciedlałby całokształt życia kapłana, a potem papieża i ukazywał to, co on sam zazdrośnie ukrywał, mianowicie jego modlitwę i jego duszę”. Te słowa zostały wypowiedziane przed laty, ale w ich kontekście oraz w kontekście lektury „Dziennika duszy” wszelkie wątpliwości związane z opublikowaniem przez kard. Stanisława Dziwisza notatek Jana Pawła II ustępują. Obydwa dzieła to kolejna cecha wspólna nowych świętych – Jana Pawła II i Jana XXIII.

Opracowano na podstawie publikacji ze strony: www.franciszkanie.esanok.pl

 

26 kwietnia 2014|