UROCZYSTE ROZPOCZĘCIE REKOLEKCJI EWANGELIZACYJNYCH

18 październik 2014 roku; Uroczystą Mszą świętą, której przewodniczył ks. Marek Zajdel rozpoczęły się w piątek, trzydniowe Rekolekcje Ewangelizacyjne w parafii franciszkańskiej w Sanoku. Celem rekolekcji jest pobudzenie do duchowej odnowy poszczególnych ich uczestników czy też grup tworzących wspólnotę parafialną. Poprzez pogłębianie ich życia duchowego czynią z nich skuteczniejsze narzędzie w realizowaniu ewangelizacyjnej misji Kościoła. Dziś zalewani jesteśmy potokiem słów, które płyną do nas ze wszystkich stron i we wszystkich możliwych formach mówił w inauguracyjnej homilii Ks. Marek.

ROZPOCZĘCIE REKOLEKCJI EWANGELIZACYJNYCHZaznaczył też kontynuując, że świat współczesny woła o autentycznych świadków wiary. Pan Jezus powołując uczniów i apostołów głęboko kładzie im do serca tę właśnie prawdę.

Jeżeli chcecie naprawdę skutecznie głosić wielkie dzieła Boże, to musicie być autentycznymi świadkami.

  • “Wy jesteście solą dla ziemi (…)
  • Wy jesteście światłem świata”.

Słowa Jezusa zapisane są przez ewangelistę w formie orzekającej: “jesteście…”, ale przecież doskonale rozumiemy, że jest w tych słowach poważne zobowiązanie: “bądźcie solą i światłem świata…”. Od tego czy uczniowie Jezusa zrealizują to wezwanie, zależy wiele. Najpierw zależy ich osobisty los.

  • “Lecz jeśli sól utraci swój smak, czymże ją posolić?
  • Na nic się już nie przyda, chyba na wyrzucenie i podeptanie przez ludzi”.

Jeżeli uczeń Chrystusa nie stanie na wysokości zadania, to oznacza to jego osobistą klęskę: odrzucenie przez ludzi, pogarda, zapomnienie, klęska, rozczarowanie. Nawet, jeżeli taki człowiek zabłyśnie elokwencją, inteligencją, to ostatecznie i tak będzie przegrany.

Dlatego św. Paweł mówi:

  • Ja przyszedłszy do was, bracia, nie przybyłem, aby błyszcząc słowem i mądrością głosić wam świadectwo Boże.
  • Świat zna luminarzy słowa, ale ich kariera – choć błyskotliwa – jest krótka, a upadek wielki.
  • Od tego, czy uczeń Chrystusa stanie się solą i światłem świata, zależy jednak, przede wszystkim skuteczność przepowiadania Ewangelii.
  • “Tak niech świeci wasze światło przed ludźmi, aby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili Ojca waszego, który jest w niebie”.

Świadek nie szuka własnej chwały, świadek nie głosi siebie. Świadek mówi i ukazuje kogoś. Uczeń Chrystusa, będąc świadkiem, mówi i ukazuje Boga, jego mądrość i miłość. Celem jego działania, jego szeroko pojętego świadectwa jest zasiewanie Bożej prawdy w ludzkich sercach, jest ostatecznie wzrost chwały Boga. Chwałą Boga jest zbawienie człowieka.

  • Świadek prowadzi człowieka do Boga, zbawia jego, a przez to zbawia siebie.

Jezus mówi do swoich uczniów, a więc Jezus mówi do każdego z nas. Nie każdy może być nauczycielem, ale każdy może i powinien być świadkiem. A wtedy stanie się właśnie najlepszym nauczycielem.

  • Szczególnym wyrazem głoszenia Ewangelii jest dawanie o niej świadectwa.

Współczesny człowiek chętniej, bowiem słucha świadków niż nauczycieli, a jeśli słucha nauczycieli to dlatego, że są świadkami. Nie każdy może być nauczycielem i głosicielem Ewangelii – z prostego powodu: nie każdy jest do tego przygotowany, nie każdy ma do tego predyspozycje. Ale nikt nie może poczuć się zwolniony z dawania świadectwa.

  • Prawdziwy uczeń Chrystusa nie wstydzi się ukazywać Jego Ewangelii we wszystkich okolicznościach życia.

Jan Paweł II w encyklice o Kościele w Europie mówi, że uczeń Chrystusa pamięta o konieczności zachowania “niezłomnej wierności tejże Ewangelii” (EiE 48). Jeżeli my dzisiaj często zaniepokojeni jesteśmy odrzucaniem Ewangelii, i to czasem w bardzo agresywny sposób, to z pewnością musimy sobie zdawać sprawę, że wtedy nie trzeba słów – słowa wzbudzą jeszcze większą agresję i jeszcze większy sprzeciw. Wtedy potrzeba świadków.

Jak stać się takim świadkiem?

  • Jest to niezwykle proste, a zarazem trudne. Proste, bo chodzi o umiejętność życia elementarnymi prawdami Ewangelii, chodzi o umiejętność przebaczenia, pospieszenia z pomocą potrzebującym, dochowania wierności Bogu i człowiekowi, o bycie uczciwym, sprawiedliwym. Świadek umie oddać to, co boskie Bogu, a to, co ludzkie człowiekowi.
  • Jednocześnie jest to trudne – z tych samych powodów: trzeba umieć przebaczyć, pospieszyć z pomocą, dochować wierności Bogu i człowiekowi, być uczciwym i sprawiedliwym. Świadek musi oddać to, co boskie Bogu, a to, co ludzkie człowiekowi. To jest to, o czym mówi prorok: Jeśli u siebie usuniesz jarzmo, przestaniesz grozić palcem i mówić przewrotnie, jeśli podasz twój chleb zgłodniałemu i nakarmisz duszę przygnębioną.

Sprawy proste, codzienne, czasem prozaiczne, ale dlatego właśnie trudne i wymagające. Przede wszystkim jednak konieczne. Bo właśnie w nich zasługujemy na miano uczniów i świadków Chrystusa, bo właśnie tu mogą spełnić się Jego słowa, o chwale Ojca, która rośnie dzięki naszemu świadectwu.

Rekolekcje prowadzą do spotkania z Bogiem, który kocha, i do pogłębionej decyzji oddania się Chrystusowi, jako Panu. W grupach Odnowy traktowane są, jako rekolekcje inicjacyjne, przygotowujące do modlitwy o duchowe odrodzenie. Od niego rozpoczyna się dalsza droga formacji.

Rekolekcje Ewangelizacyjne są dla wszystkich. Dla wątpiących i ugruntowanych religijnie, dla poszukujących Boga i sensu życia i dla tych, którym wydaje się, że się nie zagubili.

  • Każdy ma swoją drogę odkrywania miłości Boga.

Rekolekcje Ewangelizacyjne są ponadto w swej metodzie sięga apostolskiego kerygmatu. To głoszenie Dobrej Nowiny o zbawieniu w Jezusie Chrystusie. „Bóg jest Miłością” – czym są dla Ciebie te słowa? Niewiele znaczącą formułką, hasłem reklamowym głoszonym w kościołach, czy prawdą mającą realny wpływ na Twoje życie? Kim jest dla Ciebie Bóg? Kim Jezus Chrystus? Takich pytań nie zadajemy sobie często, raczej tylko przy wyjątkowych okazjach. Taka okazją będą na pewno wspomniane rekolekcje.

Rekolekcje Ewangelizacyjne są propozycją dla ludzi, którzy szukają sensu życia, wątpią. Czy Bóg naprawdę istnieje, a jeżeli nawet, to czy interesuje się naszym życiem.

  • A także dla tych, którzy chodzą do kościoła, ale raczej z przymusu niż z wewnętrznej potrzeby.
  • Dla tych, którzy religię i przykazania Boże przeżywają, jako ciężar, który bardziej odbiera wolność niż ją daje.
  • Albo dla tych, którzy starają się realizować zasady wiary, ale są tym zmęczeni, bo widzą, że taka postawa utrudnia życie i mało daje radości.
  • Wreszcie dla tych, którzy chcą pogłębić swoje życie duchowe i pragną bardziej osobistej relacji z Bogiem, prawdziwego doświadczenia Jego miłości.

Jeżeli któreś z tych zdań mówi o Tobie, spróbuj przyjść, aby wziąć udział w rekolekcjach. Konferencje rekolekcyjne przeznaczone są dla każdego, niezależnie od stanu jego wiary. Mile widziane są osoby, które dotychczas miały niewiele wspólnego z Kościołem lub były do niego nastawione raczej nieufnie. Warto zobaczyć i usłyszeć coś nowego. Celem, do którego prowadzą rekolekcje, jest duchowe odrodzenie – spotkanie z Bogiem działającym, który pozwala naprawdę doświadczyć, że Bóg nas kocha, że jest Miłością.

 

Opracowano na podstawie publikacji ze strony: www.franciszkanie.esanok.pl

 

18 października 2014|