UROCZYSTOŚĆ ŚW. ANDRZEJA APOSTOŁA – pozdrawiamy solenizanta ANDRZEJA

30 listopada 2015 roku; W dniu dzisiejszym mamy uroczystość Świętego Andrzeja Apostoła. Niezapominamy również o imieninach naszego ks. Prałata, Proboszcza Andrzeja Szkoły. W tym uroczystym dniu imienin, przyjmij Księże Proboszczu szczere i serdeczne życzenia: długich lat życia przepełnionych zdrowiem i szczęściem. Pogody ducha, pomyślności i ludzkiej życzliwości. Dni pełnych słońca i radości oraz błogosławieństwa Bożego i opieki Matki Bożej. Księże Proboszczu, w imieniu parafian oraz grup parafialnych ją współtworzących, chcemy podziękować Panu Bogu i Tobie za to, że jesteś tak pokornym narzędziem w Jego ręku; za to, że nie pozostajesz obojętny na wołanie tego świata o ratunek; za to, że spieszysz – by nieść pomoc – poprzez sakramenty, modlitwę, słowo, obecność i uśmiech.

ŚWIĘTY ANDRZEJ APOSTOŁ – imieniny ks Proboszcza 1Dziękujemy za Twoje otwarte oczy, uszy, ręce i serce

Phil Bosmans powiedział, że istnieje tylko jedna droga do innych ludzi – droga serca,

a św. Augustyn, że człowiek tyle jest wart, ile jest w stanie kochać.

A ponieważ zacząć jest łatwo – wytrwać zaś jest sztuką – prosimy dzisiaj dobrego Boga, by kierował Twoimi krokami, przymnażał łaski, dodawał sił, otaczał niekiedy ciszą oraz stawiał na Twojej drodze także takich ludzi, od których Ty sam będziesz mógł zaczerpnąć – radości, pokoju, współobecności… Niech towarzyszy Ci świadomość, że nie jesteś sam – jest z Tobą Bóg i drugi człowiek.

Księże ANDRZEJU, jesteś Kapłanem, ogniwem łączącym nas wiernych z Bogiem, życzymy Ci Czcigodny Solenizancie abyś, jako Kapłan, dzielnie dążył do celu i ciągle na nowo odkrywał dar i sens powołania. Życzymy abyś wobec dzisiejszego zalewu słów, dźwięków i obrazów nie pozwolił zagłuszyć w sobie Bożego głosu, a umocniony Matczyną opieką Najświętszej Maryi Panny, Bożymi łaskami i darami Ducha Świętego prowadził nas i siebie ku niebu …

ŚWIĘTY ANDRZEJ APOSTOŁ – imieniny ks Proboszcza 2Niech Dobry Bóg udziela Ci łask: wiary, nadziei i miłości, a Święta Rodzina i Święty Patron Andrzej czuwają nad Tobą i wspierają Cię w tak pięknej, lecz niełatwej drodze posługi kapłańskiej.

Zapewniamy o naszej modlitwie.

Niech Duch Święty opromienia swym światłem każdy dzień Twojej kapłańskiej posługi, Jezus niech zawsze będzie Twoim Przyjacielem, a Maryja niech przygarnia Cię do swego serca.

Szczęść Boże!

Twoi Parafianie

************************************

ŚWIĘTY ANDRZEJ APOSTOŁ

************************************

Święty Andrzej Apostoł jest jedną z bardziej popularnych postaci spośród katalogu świętych. Świadczy o tym fakt, że rozpoczyna on listę 30 świętych i 32 błogosławionych noszących to imię. Jest on bardzo popularnym świętym również w Polsce. Potwierdzeniem tego są obecne w polskiej kulturze liczne przysłowia i zwyczaje związane z obchodzeniem jego święta.

Św. Andrzej Apostoł pochodził z Betsaidy i był młodszym bratem św. Piotra. Z pochodzenia był Żydem. Tak jak jego brat, był rybakiem. Początkowo św. Andrzej był uczniem św. Jana Chrzciciela. On właśnie jako pierwszy z braci miał szczęście spotkać Pana Jezusa nad Jordanem. Scenę powołania Andrzeja na Apostoła opisują wszyscy ewangeliści. Z uwagi na to, że jako jeden z pierwszych został uczniem Pana Jezusa, wszyscy umieszczają św. Andrzeja na czwartym, a nawet na drugim miejscu w wykazach Apostołów. Bardzo szczegółowo opisał moment powołania naoczny świadek, św. Jan: Nazajutrz Jan znowu stał w tym miejscu wraz z dwoma swoimi uczniami i gdy zobaczył przechodzącego Jezusa rzekł: „Oto Baranek Boży”. Dwaj uczniowie usłyszeli, jak mówił, i poszli za Jezusem. Jezus zaś odwróciwszy się i ujrzawszy, że oni idą za Nim, rzekł do nich: „Czego szukacie?” Oni powiedzieli do Niego: ´Rabbi! – to znaczy: Nauczycielu – gdzie mieszkasz?´ Odpowiedział im: ´Chodźcie, a zobaczycie´. Poszli, więc i zobaczyli, gdzie mieszka, i tego dnia pozostali u Niego. Było to około godziny dziesiątej. Jednym z dwóch, którzy to usłyszeli od Jana i poszli za Nim, był Andrzej brat Szymona Piotra. Ten spotkał najpierw swego brata i rzekł do niego: ´Znaleźliśmy Mesjasza´ – to znaczy: Chrystusa. I przyprowadził go do Jezusa (J 1, 35-41).

Jednak to powołanie nie było trwałe. Opuścili oni Jezusa po pierwszym spotkaniu i wrócili do Galilei, do swego rybackiego życia. Ewangelista Mateusz opisał scenę powtórnego powołania braci Andrzeja i Szymona zajętych pracą rybacką. Ewangelista pisze, że Jezus powiedział do nich: „Pójdźcie za Mną, a uczynię was rybakami ludzi„. A ich odpowiedź była natychmiastowa: „Zostawili sieci i poszli za Nim„. Ewangelie wspominają jeszcze Andrzeja dwa razy. Przy cudownym rozmnożeniu chleba, kiedy Pan Jezus zapytał Filipa: „Skąd kupimy chleba, aby oni się posilili?” – św. Andrzej rzekł do Niego: „Jest tu jeden chłopiec, który ma pięć chlebów jęczmiennych i dwie ryby, lecz cóż to jest dla tak wielu?” (J 6, 5-9).

Ostatni raz występuje on w Ewangeliach, jako pośrednik między poganami a Panem Jezusem: „A wśród tych, którzy przybywali oddać pokłon (Bogu) w czasie święta, byli też niektórzy Grecy. Oni, więc przystąpili do Filipa, pochodzącego z Betsaidy, i prosili go mówiąc: ´Panie, chcemy ujrzeć Jezusa´. Filip poszedł i powiedział Andrzejowi. Z kolei Andrzej i Filip poszli i powiedzieli Jezusowi” ( J 12, 20-22).

  • O ile mamy jakieś informacje o życiu św. Andrzeja przed Zesłaniem Ducha Świętego, o tyle trudniej jest ustalić miejsce jego życia po Pięćdziesiątnicy.
  • Tradycja chrześcijańska próbowała odtworzyć historię jego działalności. Orygenes mówi, że św. Andrzej pracował w Scytii, między Dnieprem a Donem.
  • Według wielu innych miał ewangelizować w Azji Mniejszej, a stamtąd prawdopodobnie udał się do Achai, w której poniósł śmierć męczeńską.

Jak wielkim zainteresowaniem cieszyła się postać św. Andrzeja świadczą liczne apokryfy. Do najciekawszych należą: Dzieje Andrzeja z II i III w. oraz Męka Andrzeja z IV w.

Według nich św. Andrzej po Pięćdziesiątnicy udał się do Achai, gdzie swoje nauczanie popierał wieloma cudami, którymi pozyskał wielu nowych wyznawców Chrystusa. Wśród tych cudów były: uzdrowienia chorych, wypędzanie złych duchów z opętanych, a nawet wskrzeszenia umarłych.

  • Według apokryfów św. Andrzej został aresztowany po przybyciu do miasta Patras na Peloponezie przez namiestnika rzymskiego, który skazał go potem na śmierć poprzez ukrzyżowanie.
  • Św. Andrzej przyjął ten rodzaj śmierci z wielką radością, bo przez to mógł jeszcze bardziej upodobnić się do Pana Jezusa.

Tak oto opisywane jest jego męczeństwo: „Dotarłszy do miejsca, gdzie przygotowano krzyż, wykrzyknął wielkim głosem: ´Witaj krzyżu! Uświęcony przez Ciało Chrystusa i ozdobiony przez Jego członki niby perły! Zanim Pana wzniesiono na tobie, budziłeś bojaźń ludzką. Ale teraz, źródło niebieskiej miłości, stałeś się nieskończenie upragniony. Ci, którzy wierzą, znają radość, jaką ty zawierasz, i nagrodę, jaką gotujesz. Idę ku tobie spokojny i radosny. (…) O dobry krzyżu, któremu członki Pańskie przydały tyle blasku i piękności, krzyżu długo pożądany. (…) Weźmij mnie spośród ludzi i zwróć mnie Mistrzowi mojemu, aby Ten, który mię przez ciebie odkupił, przez ciebie również mnie otrzymał´. A tak mówiąc, zdjął szaty i dał je oprawcom. Oni zaś dźwignęli go na krzyż, napięli jego ciało powrozami i zawiesili go tak, jak im kazano”.

ŚWIĘTY ANDRZEJ APOSTOŁ – imieniny ks Proboszcza 3Te same apokryfy mówią, że męczeństwo św. Andrzeja odbyło się publicznie wobec 12000 ludzi.

W czasie, gdy był już na krzyżu osłoniła go nadzwyczajna jasność, tak iż na Apostoła nie można było patrzeć.

Trwało to około pół godziny, aż do jego śmierci.

Być może, że śmierć Apostoła została ubarwiona we wspomniane szczegóły późniejszą legendą. Jednak wydaje się rzeczą pewną, że opis jest oparty na fakcie przekazanym ustnie: „Św. Andrzej poniósł śmierć za Chrystusa w Patras przez ukrzyżowanie”. Według podania krzyż, na którym poniósł on śmierć miał postać litery X, dlatego krzyż w tej postaci zwykło się nazywać ” krzyżem św. Andrzeja”. Tradycja podaje także czas śmierci św. Andrzeja. Nastąpiła ona 30 listopada ok. 65 r. po narodzeniu Chrystusa.

Relikwie św. Andrzeja w 356 r. przewieziono z Patras do Konstantynopola i umieszczono je w kościele Apostołów. W 1202 r. Krzyżowcy po zajęciu Konstantynopola zabrali ze sobą relikwie św. Andrzeja do Amalfi, w pobliżu Neapolu.

Głowę zaś św. Andrzeja papież Pius II kazał przywieźć do Rzymu. Umieszczono ją w Bazylice św. Piotra w myśl zasady, że skoro obu braci połączyła wspólna krew, powinna również połączyć i wspólna chwała ołtarza. 25 września 1964 r. papież Paweł VI w duchu ekumenizmu nakazał zwrócić relikwię głowy św. Andrzeja kościołowi w Patras.

W ciągu wieków ustanowione zostały trzy zakony pw. św. Andrzeja: Córki Krzyża św. Andrzeja, posługujące chorym oraz ubogim; Siostry Opatrzności od św. Andrzeja, których celem jest opieka nad chorymi; Zakon św. Andrzeja.

Pierwszy kościół ku czci św. Andrzeja wystawiono w Konstantynopolu w 357 r. Najdawniejszy wizerunek św. Andrzeja pochodzi z V w. i jest w mozaice bazyliki św. Apolinarego w Rawennie.

W Polsce, także kult św. Andrzeja jest bardzo żywy. Ku jego czci wystawiono w naszej ojczyźnie 121 kościołów i kaplic. Najstarszy z nich to kościół romański w Krakowie przy ul. Grodzkiej. Imię Apostoła należy do najczęściej spotykanych w Polsce. Ma to swoje odbicie w naszej literaturze pięknej. W kraju naszym jest ponad 60 miejscowości, które zapożyczyły swoją nazwę od imienia św. Andrzeja.

Ponieważ na św. Andrzeja kończy się zazwyczaj rok kościelny, a z Adwentem zaczyna się nowy, chłopcy i dziewczęta z roztopionego wosku zgadywali, kto z nich pierwszy się ożeni lub wyjdzie za mąż. Wróżby te nazywano „andrzejkami”.

Z dniem św. Andrzeja Apostoła lud polski łączył różne przysłowia. Oto niektóre z nich: „Gdy św. Andrzej ze śniegiem bieży, sto dni śnieg na polu leży”; „Kiedy na Andrzeja poleje, poprószy, cały rok nie w porę rolę moczy lub suszy”; „Na św. Andrzeja dziewkom z wróżby nadzieja”.

Opracowano na podstawie publikacji ze strony: www.niedziela.pl

30 listopada 2015|