ŚWIĘTO JEZUSA CHRYSTUSA NAJWYŻSZEGO I WIECZNEGO KAPŁANA MODLIMY SIĘ W INTENCJI PASTERZY KOŚCIOŁA

23 maja 2013 r., na podstawie materiału ze strony: www.franciszkanie.esanok.pl

W czwartek po Niedzieli Zesłania Ducha Świętego po raz pierwszy przeżywamy nowe święto chrystologiczne Jezusa Chrystusa, Najwyższego i Wiecznego Kapłana.

tab1Dzień 23 maja jest więc w liturgii diecezji polskich dniem wyjątkowym.

O ile, bowiem przyzwyczailiśmy się, że po kanonizacji czy beatyfikacji w kalendarzu liturgicznym pojawiają się nowe wspomnienia świętych i błogosławionych, o tyle wprowadzenie do kalendarza nowego święta Pańskiego nie należy do zwyczajnych. Dekretem z 3 kwietnia 2013 roku Przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski ogłosił zatwierdzenie przez Stolicę Apostolską wpisu do kalendarza diecezji polskich nowego święta Jezusa Chrystusa, Najwyższego i Wiecznego Kapłana.

Już od tego roku będzie ono obchodzone zawsze w czwartek po Niedzieli Zesłania Ducha Świętego. Jednocześnie aprobowano teksty liturgiczne: formularz i czytania mszalne, liturgię godzin i elogium do Martyrologium rzymskiego. Święto to papież Benedykt XVI pozwolił wprowadzić w Kościołach lokalnych decyzją poszczególnych episkopatów, przychylając się do próśb wielu środowisk, pragnących upamiętnić Rok Kapłański 2009/2010. Nie jest to jednak w Kościele zupełnie nowe święto. Od lat pięćdziesiątych XX wieku było ono obchodzone w niektórych krajach i zgromadzeniach zakonnych. Decyzja Benedykta XVI z czerwca 2012 roku, aby umożliwić przeżywanie tego święta w całym Kościele, jest jednym z owoców Roku Kapłańskiego oraz wpisuje się w zatroskanie papieża o świętość życia kapłanów.

Nasz Episkopat zdecydował o wprowadzeniu tego święta w Polsce, teksty liturgiczne zostały przetłumaczone i zatwierdzone przez Stolicę Apostolską i już w tym roku będziemy to nowe święto celebrować. Po co jest nam ono potrzebne? Święto jest najpierw zaproszeniem do kontemplacji świętości i piękna kapłaństwa Chrystusa, który oddaje się Ojcu w zbawczej ofierze. Jest On kapłanem na wieki, a więc wypełnia swoje kapłaństwo także dziś, będąc naszym Jedynym Pośrednikiem u Ojca.

Celebracja liturgii jest właśnie wypełnianiem kapłańskiej funkcji Chrystusa (KL 7). Jest to możliwe dlatego, że to wieczne kapłaństwo Chrystusa rozlewa się na cały Kościół i przez chrzest dotyka wszystkich wiernych, a przez sakramentalne święcenia w szczególny sposób tych, których w sensie ścisłym nazywamy kapłanami Kościoła. Dlatego święto jest także wezwaniem skierowanym do kapłanów, aby prowadzili życie całkowicie oddane Bogu i Kościołowi, oraz zaproszeniem wiernych do intensywnej modlitwy o uświęcenie duchowieństwa.

Z orbity treści święta nie powinna nam też umknąć troska każdego z wiernych o własną świętość, która jest realizacją kapłaństwa powszechnego ochrzczonych. Święto Jezusa Chrystusa, Najwyższego i Wiecznego Kaplana, ma się stać inspiracją do wzmożonej modlitwy całego Kościoła za jego pasterzy, a jednocześnie ma przywoływać wzór Chrystusa-Kapłana tym, którzy uczestniczą w Jego kapłaństwie służebnym oraz przypomnieć wszystkim wiernym o ich uczestnictwie w kapłaństwie powszechnym.

23 maja 2013|