NOWENNA DO MIŁOSIERDZIA BOŻEGO

NOWENNA DO MIŁOSIERDZIA BOŻEGO

Dziś 19-IV piątek zaczynamy wyjątkową Nowennę.
Jezus obiecał siostrze Faustynie,
że udzieli wielu łask każdemu,
kto będzie ją wiernie odmawiać.

* Tekst nowenny pochodzi z Dzienniczka św. S. Faustyny * 

+ ŚWIĘTO BOŻEGO MIŁOSIERDZIA PRZYPADA ZAWSZE W PIERWSZĄ NIEDZIELĘ PO WIELKANOCY + 
Jeśli ta nowenna jest odmawiana przed świętem Miłosierdzia, to należy w każdym dniu dołączyć Koronkę do Miłosierdzia Bożego, bo nowenny z Koronki pragnie Pan Jezus jako przygotowania do tego święta. O tej nowennie (z Koronki) powiedział: W tej nowennie udzielę duszom wszelkich łask (Dz. 796). Jeśli z ufnością odmawiać będziemy nowennę, której Jezus zażądał od Siostry Faustyny (publikowaną niżej), to możemy otrzymać łaski z tytułu ufności, ponieważ konkretna obietnica z związana z tą nowenną dotyczyła tylko samej Siostry Faustyny.

Pragnę – powiedział Pan Jezus do Siostry Faustyny – abyś przez te dziewięć dni sprowadzała dusze do zdroju Mojego miłosierdzia, by zaczerpnęły siły i ochłody, i wszelkiej łaski, jakiej potrzebują na trudy życia, a szczególnie godzinie śmierci. W każdym dniu przyprowadzisz do Serca Mego odmienną grupę dusz i zanurzysz je w tym morzu miłosierdzia Mojego. A Ja te wszystkie dusze wprowadzę w dom Ojca Mojego (…). W każdym dniu prosić będziesz Ojca Mojego przez gorzką mękę Moją o łaski dla tych dusz.

 Dzień pierwszy

Posłuchaj rozważania…

 

Dziś sprowadź Mi ludzkość całą, a szczególnie wszystkich grzeszników, i zanurzaj ich w morzu miłosierdzia Mojego, a tym pocieszysz Mnie w gorzkim smutku, w jakim pogrąża Mnie utrata dusz.

Jezu najmiłosierniejszy, którego właściwością jest litować się nad nami i przebaczać nam, nie patrz na grzechy nasze, ale na ufność, jaką mamy w nieskończoną dobroć Twoją, i przyjmij nas wszystkich do mieszkania najlitościwszego Serca swego, i nie wypuszczaj nas z niego na wieki. Błagamy Cię przez miłość Twoją, która Cię łączy z Ojcem i Duchem Świętym.

Ojcze Przedwieczny, spójrz okiem miłosierdzia na ludzkość całą, a szczególnie na biednych grzeszników. Ludzkość ta jest zamknięta w najlitościwszym Sercu Jezusa i dla Jego bolesnej męki okaż nam miłosierdzie swoje, abyśmy wszechmoc miłosierdzia Twego wysławiali na wieki wieków. Amen.

…i odmów Koronkę do Miłosierdzia Bożego

Dzień drugi

Posłuchaj rozważania…

Dziś sprowadź Mi dusze kapłańskie i zakonne, i zanurz je w niezgłębionym miłosierdziu Moim. One dały Mi moc przetrwania gorzkiej męki; przez nie, jak przez kanały, spływa na ludzkość miłosierdzie Moje.

Jezu najmiłosierniejszy, od którego wszystko co dobre pochodzi, pomnóż w nas łaskę, abyśmy spełniali godne uczynki miłosierdzia, by ci, co na nas patrzą, chwalili Ojca miłosierdzia, który jest w niebie.

Ojcze Przedwieczny, spójrz okiem miłosierdzia swego na grono wybranych w winnicy swojej, na dusze kapłańskie i zakonne, i obdarz ich mocą błogosławieństwa swego, a dla uczuć Serca Syna swego, w którym te dusze są zamknięte, udziel im mocy i światła swego, aby mogli przewodzić innym na drogach zbawienia, by wspólnie śpiewać cześć niezgłębionemu miłosierdziu Twemu na wieki wieczne. Amen.

…i odmów Koronkę do Miłosierdzia Bożego

Dzień trzeci

Posłuchaj rozważania…

Dziś sprowadź Mi wszystkie dusze pobożne i wierne, i zanurz je w morzu miłosierdzia Mojego; dusze te pocieszały Mnie w drodze krzyżowej, były tą kroplą pociechy wśród morza goryczy.

Jezu najmiłosierniejszy, który wszystkim udzielasz łask swych nadobficie ze skarbca miłosierdzia swego, przyjmij nas do mieszkania najlitościwszego Serca swego i nie wypuszczaj nas z niego na wieki. Błagamy Cię o to przez niepojętą miłość Twoją, jaką pała Twe Serce ku Ojcu niebieskiemu.

Ojcze Przedwieczny, spójrz okiem miłosierdzia na dusze wierne jako na dziedzictwo Syna swego i dla Jego bolesnej męki udziel im swego błogosławieństwa, i otaczaj je swą nieustanną opieką, aby nie utraciły miłości i skarbu wiary świętej, ale by z całą rzeszą aniołów i świętych wysławiały niezmierzone miłosierdzie Twoje na wieki wieczne. Amen.

…i odmów Koronkę do Miłosierdzia Bożego

Dzień czwarty

Dziś sprowadź Mi pogan i tych, którzy Mnie jeszcze nie znają. I o nich myślałem w swej gorzkiej męce, a przyszła ich gorliwość pocieszyła Serce Moje. Zanurz ich w morzu miłosierdzia Mojego.

Jezu najlitościwszy, który jesteś światłością świata całego, przyjmij do mieszkania najlitościwszego Serca swego dusze pogan, które Cię jeszcze nie znają; niechaj promienie Twej łaski oświecą ich, aby i oni wraz z nami wysławiali przedziwne miłosierdzie Twoje, i nie wypuszczaj ich z mieszkania najlitościwszego Serca swego.

Ojcze Przedwieczny, spójrz okiem miłosierdzia swego na dusze pogan i tych, co Cię jeszcze nie znają, a są zamknięte w najlitościwszym Sercu Jezusa. Pociągnij je do światła Ewangelii. Dusze te nie wiedzą, jak wielkim jest szczęściem Ciebie miłować. Spraw, aby i one wysławiały hojność miłosierdzia Twego na wieki wieczne. Amen.

…i odmów Koronkę do Miłosierdzia Bożego

Dzień piąty

Dziś sprowadź Mi dusze braci odłączonych i zanurz ich w morzu miłosierdzia Mojego. W gorzkiej męce rozdzierali Mi ciało i Serce, to jest Kościół Mój. Kiedy wracają do jedności z Kościołem, goją się rany Moje i tym sposobem ulżą Mi w męce.

Jezu najmiłosierniejszy, który jesteś dobrocią samą, Ty nie odmawiasz światła proszącym Ciebie, przyjmij do mieszkania najlitościwszego Serca swego dusze braci naszych odłączonych i pociągnij ich swym światłem do jedności z Kościołem, i nie wypuszczaj ich z mieszkania najlitościwszego Serca swego, ale spraw, aby i oni uwielbili hojność miłosierdzia Twego.

Ojcze Przedwieczny, spójrz okiem miłosierdzia swego na dusze braci naszych odłączonych, zwłaszcza tych, którzy roztrwonili dobra Twoje i nadużyli łask Twoich, trwając uporczywie w swych błędach. Nie patrz na ich błędy, ale na miłość Syna swego i na gorzką mękę Jego, którą podjął dla nich, gdyż i oni są zamknięci w najlitościwszym Sercu Jezusa. Spraw, niech i oni wysławiają wielkie miłosierdzie Twoje na wieki wieczne. Amen.

…i odmów Koronkę do Miłosierdzia Bożego

Dzień szósty

Dziś sprowadź Mi dusze ciche i pokorne, i dusze małych dzieci, i zanurz je w miłosierdziu Moim. Dusze te najwięcej podobne są do Serca Mojego, one krzepiły Mnie w gorzkiej konania męce. Widziałem je jako ziemskich aniołów, którzy będą czuwać u Moich ołtarzy. Na nie zlewam całymi strumieniami łaski. Łaskę Moją jest zdolna przyjąć tylko dusza pokorna; dusze pokorne obdarzam swoim zaufaniem.

Jezu najmiłosierniejszy, który sam powiedziałeś: „Uczcie się ode mnie, żem jest cichy i pokornego Serca…”, przyjm do mieszkania najlitościwszego Serca swego dusze ciche i pokorne, i dusze małych dzieci. Dusze te wprowadzają w zachwyt niebo całe i są szczególnym upodobaniem Ojca Niebieskiego, są wonnym bukietem przed tronem Bożym, zapachem, którym sam Bóg się napawa. Dusze te mają stałe mieszkanie w najlitościwszym Sercu Twoim i nieustannie wyśpiewują hymn miłości i miłosierdzia na wieki.

Ojcze Przedwieczny, spójrz okiem miłosierdzia na dusze ciche, pokorne i dusze małych dzieci, które są zamknięte w mieszkaniu najlitościwszego Serca Jezusa. Dusze te są najbardziej upodobnione do Syna Twego; woń tych dusz wznosi się z ziemi i dosięga tronu Twego. Ojcze miłosierdzia i wszelkiej dobroci, błagam Cię przez miłość i upodobanie, jakie masz w tych duszach, błogosław światu całemu, aby wszystkie dusze razem wyśpiewywały cześć miłosierdziu Twemu na wieki wieczne. Amen.

…i odmów Koronkę do Miłosierdzia Bożego

Dzień siódmy

Dziś sprowadź Mi dusze, które szczególnie czczą i wysławiają miłosierdzie Moje, i zanurz je w miłosierdziu Moim. Te dusze najwięcej bolały nad Moją męką i najgłębiej wniknęły w ducha Mojego. One są żywym odbiciem Mojego litościwego Serca. Dusze te jaśnieć będą szczególną jasnością w życiu przyszłym. Żadna z nich nie dostanie się do ognia piekielnego. Każdej szczególnie bronić będę w godzinie jej śmierci.

Jezu najmiłosierniejszy, którego Serce jest miłością samą, przyjmij do mieszkania najlitościwszego Serca swego dusze, które szczególnie czczą i wysławiają wielkość miłosierdzia Twego. Dusze te są mocne siłą Boga samego; wśród wszelkich udręczeń i przeciwności idą naprzód ufne w miłosierdzie Twoje. Są one zjednoczone z Tobą i dźwigają ludzkość całą na swoich barkach. Te dusze nie będą sądzone surowo, ale miłosierdzie Twoje ogarnie je w chwili zgonu.

Ojcze Przedwieczny, spójrz okiem miłosierdzia na dusze, które wysławiają i czczą największy przymiot Twój, to jest niezgłębione miłosierdzie Twoje, i które są zamknięte w najlitościwszym Sercu Jezusa. Dusze te są żywą Ewangelią, ręce ich pełne uczynków miłosierdzia, a serce przepełnione weselem śpiewa pieśń miłosierdzia Najwyższemu. Błagam Cię, Boże, okaż im miłosierdzie swoje według nadziei i ufności, jaką w Tobie pokładały. Niech spełni się na nich obietnica Jezusa, który powiedział, że dusze, które czcić będą to niezgłębione miłosierdzie Jego, sam bronić będzie w życiu, a szczególnie w godzinie śmierci, jako swej chwały.

…i odmów Koronkę do Miłosierdzia Bożego

Dzień ósmy

Dziś sprowadź Mi dusze, które są w więzieniu czyśćcowym i zanurz je w przepaści miłosierdzia Mojego; niech strumienie krwi Mojej ochłodzą ich upalenie. Wszystkie te dusze są bardzo przeze Mnie umiłowane, wypłacają się Mojej sprawiedliwości. W twojej mocy jest przynieść im ulgę. Bierz ze skarbca Mojego Kościoła wszystkie odpusty i ofiaruj je za nie. O, gdybyś znała ich mękę, ustawicznie byś ofiarowała za nie jałmużnę ducha i spłacała ich długi Mojej sprawiedliwości.

Jezu najmiłosierniejszy, który sam powiedziałeś, że chcesz miłosierdzia, otóż wprowadzam do mieszkania Twego najlitościwszego Serca dusze czyśćcowe, które są Ci bardzo miłe, a które jednak wypłacać się muszą Twej sprawiedliwości. Niech strumienie krwi i wody, które wypłynęły z Serca Twego, ugaszą płomienie ognia czyśćcowego, aby i tam się sławiła moc miłosierdzia Twego.

Ojcze Przedwieczny, spójrz okiem miłosierdzia na dusze w czyśćcu cierpiące, które są zamknięte w najlitościwszym Sercu Jezusa. Błagam Cię przez bolesną mękę Jezusa, Syna Twego, i przez gorycz, jaką była zalana Jego przenajświętsza dusza, okaż miłosierdzie swoje duszom, które są pod sprawiedliwym wejrzeniem Twoim. Nie patrz na nie inaczej, jak tylko przez rany Jezusa, Syna Twego najmilszego, bo wierzymy, że dobroć Twoja i litość są nieskończone. Amen.

…i odmów Koronkę do Miłosierdzia Bożego

Dzień dziewiąty

Dziś sprowadź Mi dusze oziębłe i zanurz je w przepaści miłosierdzia Mojego. Dusze te najboleśniej ranią Serce Moje. Największej odrazy doznała dusza Moja w Ogrójcu od dusz oziębłych. One były powodem, iż wypowiedziałem: Ojcze, oddal ode Mnie ten kielich, jeżeli jest taka wola Twoja. Dla nich ostateczną deską ratunku jest – uciec się do miłosierdzia Mojego.

Jezu najlitościwszy, który jesteś litością samą, wprowadzam do mieszkania najlitościwszego Serca Twego dusze oziębłe. Niechaj w tym ogniu czystej miłości Twojej rozgrzeją się te dusze zlodowaciałe, które – podobne do trupów – takim Cię wstrętem napawają. O Jezu najlitościwszy, użyj wszechmocy miłosierdzia swego, pociągnij je w sam żar miłości swojej i obdarz je miłością świętą, bo Ty wszystko możesz.

Ojcze Przedwieczny, spójrz okiem miłosierdzia na dusze oziębłe, które są zamknięte w najlitościwszym Sercu Jezusa. Ojcze miłosierdzia, błagam Cię przez gorzką mękę Syna Twego i przez trzygodzinne konanie Jego na krzyżu, pozwól, aby i one wysławiały przepaść miłosierdzia Twego (Dz. 1209–1229).

…i odmów Koronkę do Miłosierdzia Bożego

————————–

Tekst Nowenny cytowany za modlitewnikiem „Jezu, ufam Tobie”, Wydawnictwo „Misericordia”, wydanie XIII. Kraków 2007. Reimprimatur bp Józef Guzdek.

Udzielę duszom wszelkich łask… – słowami takiej obietnicy Jezusa rozpoczyna się historia nowenny, podyktowanej św. siostrze Faustynie w grudniu 1936 roku i przeznaczonej do odmawiania od Wielkiego Piątku aż do pierwszej niedzieli po Wielkanocy, czyli do Święta Bożego Miłosierdzia. Treść nowenny nie tylko przygotowuje do wielkiego święta i wprowadza w stan modlitewnego skupienia, ale również jest fascynującym studium Bożego Miłosierdzia we wszystkich jego formach.

Tekst Nowenny do Bożego Miłoserdzia.

Co stanowi istotę miłosierdzia? W przypadku Miłosierdzia Bożego, jednego z najbardziej zachwycających i niezwykłych boskich przymiotów, naszym przewodnikiem może być bł. ks. Michał Sopoćko, duchowy kierownik św. siostry Faustyny, wybitny teolog, zainspirowany do zgłębiania tej wielkiej tajemnicy objawieniami zakonnicy wybranej przez Jezusa na „sekretarkę Bożego Miłosierdzia”. Ks. Sopoćko odróżnia Miłosierdzie Boże zarówno od uczuciowego wzruszenia, jak i od cnoty moralnej, zwraca uwagę, że istotą miłosiernego działania Boga nie jest ani uczucie litości, ani odpuszczanie grzechów, choć miłosierdzie wiąże się i z miłością do człowieka, i z przebaczeniem. Będąc miłosiernym, Bóg skłania się ku bytom niższym w celu uzupełnienia ich braków, Miłosierdzie Boga jest więc miłością względem tych, którzy potrzebują nie tylko przebaczenia, ale również udoskonalenia, uzupełnienia braków, których człowiek nie jest w stanie własnymi siłami wypełnić i pokonania słabości, których nie potrafi sam przezwyciężyć. Celem miłosiernego działania Boga jest uzdolnienie człowieka poprzez łaski do bycia doskonalszym i lepszym[1].

Filary kultu

Równolegle z teologiczną pracą bł. ks. Sopoćki oraz jego energicznymi działaniami na rzecz powtórnego odkrywania prawdy o Bożym Miłosierdziu wielkie dzieło dokonywało się w jednocześnie skromnym oraz bogatym w doniosłe objawienia w życiu św. siostry Faustyny. Stopniowo i konsekwentnie Jezus odsłaniał przed wybraną przez siebie prostą zakonnicą kolejne, niezwykle istotne elementy rodzącego się kultu, ważne każdy z osobna, a jednocześnie – tworzące wspólnie klucz do poznania istoty i fenomenu Bożego Miłosierdzia. Do tych „części składowych” zaliczyć można: Koronkę do Bożego Miłosierdzia podyktowaną św. s. Faustynie przez Jezusa, obraz Jezusa Miłosiernego namalowany pod nadzorem św. s. Faustyny tak, by był zgodny z wizją Jezusa z objawienia w Płocku, 22 lutego 1931 r., Święto Bożego Miłosierdzia obchodzone w pierwszą niedzielę do Wielkanocy oraz specjalną nowennę, modlitwę trwającą od Wielkiego Piątku przez dziewięć dni aż do Święta Bożego Miłosierdzia.

Morze Miłosierdzia

Nowenna przed Świętem Bożego Miłosierdzia to piękny wyraz jednego z najwspanialszych i najbardziej tajemniczych przymiotów Boga. Kolejne dni przynoszą obraz kolejnych przejawów miłosierdzia, pokazując, jak dalekie jest ono od wszelkich wyobrażeń opartych jedynie na dobroczynności, litości i współczuciu. Św. siostra Faustyna pokazuje w swoim „Dzienniczku” najlepszą drogę do właściwego przeżycia czasu nowenny, opisując pierwszą swoją modlitwę zgodnie z przekazanymi przez Jezusa wskazówkami: „28 XII [1936]. Dziś zaczęłam nowennę do Miłosierdzia Bożego. To jest w duchu przenoszę się przed ten obraz i odmawiam tę koronkę, której mnie nauczył Pan. W drugim dniu nowenny ujrzałam ten obraz jakoby żywy, obwieszony niezliczonymi wotami, i widziałam wielkie tłumy ludzi, którzy tu przychodzili, widziałam wiele z nich uszczęśliwionych” („Dzienniczek” św. s. Faustyny 851). Rozważanie ogromu Bożego Miłosierdzia zaczyna się więc przed obrazem, który przedstawia najważniejsze jego rysy i cechy.

Jezu Ufam Tobie

Obraz z podpisem „Jezu Ufam Tobie” wprowadza w pełne głębi i prostoty zarazem przesłanie teologiczne dotyczące istoty Bożego Miłosierdzia. Jezus pojawia się, wychodząc z ciemności – grzechu, który jest niedoskonałością i brakiem. Zbawiciel jest silniejszy od każdego zła i rozświetla każdy mrok. Podniesiona w geście błogosławieństwa dłoń jest elementem orędzia paschalnego – Jezus przychodzi jako zmartwychwstały, zwycięzca śmierci, piekła i szatana. Również wzrok Jezusa wyrażać ma określone przesłanie: „Spojrzenie moje z tego obrazu jest takie, jako spojrzenie z krzyża” („Dzienniczek” św. s. Faustyny 326). Grzech został odkupiony cierpieniem i śmiercią, ogromną ofiarą – miłosierdzie nie może być sprowadzone do przynoszącego ulgę przebaczenia i postrzegane w świetle sielankowego optymizmu, z wyłączeniem misterium męki i śmierci Zbawiciela na krzyżu.

Czerwony i blady promień, źródła światła w obrazie – obydwa wychodzące z serca Jezusa, lecz niemieszające się ze sobą – symbolizują kolejne kluczowe elementy przesłania Bożego Miłosierdzia – sakrament pokuty i pojednania oraz Komunii świętej. To właśnie z tych dwóch żywych źródeł miłosierdzia może czerpać każdy, kto zbliży się do Jezusa Miłosiernego z niezachwianą ufnością. Szlachetna prostota i mistyczna głębia tego przesłania przenikają odbiorcę obrazu namalowanego za życia siostry Faustyny w 1934 roku w Wilnie, pierwszego wizerunku Jezusa Miłosiernego, stworzonego według jej wskazówek na podstawie jej objawień przez Eugeniusza Kazimirowskiego. To przed ten obraz Faustyna „przenosiła się w duchu”, odmawiając przekazaną jej przez Jezusa nowennę.

Nadzieja grzeszników

Męka i śmierć, zwycięstwo nad grzechem, zmartwychwstanie, pokuta, pojednanie, ciało i krew Chrystusa – stanowią ważne aspekty przesłania miłosierdzia, które jest, jak określa to bł. ks. Michał Sopoćko, „objawem największej wszechmocy Bożej”[2]. Obraz Jezusa oraz tekst podanej przez Niego nowenny stały się podstawą szkoły miłosierdzia, rozpoczynającej się w Wielki Piątek – czas męki, cierpienia i śmierci, trwającej w czasie radości zmartwychwstania i prowadzącej do zagłębienia się w tajemnicę Bożego Miłosierdzia. Tajemnica ta celebrowana jest szczególnie w Święto Bożego Miłosierdzia; celem święta jest, by każdy mógł otrzymać łaski, mogące zaradzić brakom i niedoskonałościom, których człowiek nie jest w stanie usunąć bez boskiej pomocy. Powstały w Wilnie obraz Jezusa Miłosiernego od początku tworzenia się nowej formy kultu Bożego Miłosierdzia odgrywał ważną rolę i do dziś odkrywane jest jego ogromne znaczenie: „Obraz malowany ręką ludzką oddaje – jakkolwiek w sposób niedoskonały – chwalebny stan Zbawiciela; dlatego może stanowić punkt oparcia dla Jego promieniującej obecności i zbawczego działania. Przed tym obrazem człowiek może doświadczyć – a Pan zapewnia, że tak będzie – Miłosierdzia Bożego w stopniu odpowiadającym jego potrzebom”[3].

Dziewięć dni miłosierdzia

Jeżeli w „Boskiej komedii” Dante opisuje dziewięć kręgów piekła, można powiedzieć, że podyktowana św. s. Faustynie przez Jezusa nowenna przedstawia dziewięć obszarów oddziaływania Bożego Miłosierdzia, dziewięć rodzajów dusz, które, choć czasem skrajnie różne, jednak wszystkie potrzebują łaski, by uzupełnić braki i niedoskonałości oraz dostąpić zbawienia. W dniu pierwszym Faustyna powierza Bożemu Miłosierdziu całą ludzkość, zwłaszcza zaś grzeszników, w drugim – dusze kapłańskie i zakonne, następnie – dusze pobożne i wierne. Dzień czwarty nowenny to modlitwa za dusze pogan i tych, którzy Jezusa nie znają, dzień później zaś modlitwą zostają ogarnięte dusze tych którzy odeszli od Jezusowego Kościoła. Dzień szósty poświęcony jest cichym i pokornym duszom dzieci, zaś siódmy – duszom szczególnie czczącym miłosierdzie. Dusze czyśćcowe obdarzane są modlitwą w ósmym, a dusze oziębłe – w dniu dziewiątym. Nowenna uświadamia i przypomina wielką prawdę – wszyscy ludzie potrzebują, by Bóg spojrzał na nich „okiem miłosierdzia” – i te, które pogrążają Jezusa w „gorzkim smutku” i te, których wierność oraz pobożność dawały mu „moc przetrwania gorzkiej męki”. W morzu miłosierdzia zanurzone mają być zarówno dusze pobożne i wierne, będące pocieszeniem dla Jezusa, jak i te, które roztrwoniły dobra i nadużyły łask, trwając uporczywie w swych błędach. W nowennie wspomina się i pogan, tych, którzy nie znają Boga, i dzieci o cichych, pokornych duszach, które Jezusa „krzepiły (…) w gorzkiej konania męce”. Jest i dzień dusz, które „wprowadzają w zachwyt niebo całe” i dzień tych, od których dusza Jezusa doznała „największej odrazy”, opisywane jako „zlodowaciałe, napawające wstrętem i podobne do trupów”.

Boże Miłosierdzie

Dla niektórych dusz miłosierdzie jest ostatnią deską ratunku, dla niektórych – umocnieniem w pobożnym życiu. Miłosierdzie Boga wyraża się w litowaniu się, przebaczeniu, „niepatrzeniu na grzechy”, „niepatrzeniu na błędy”, tak, jakby wszystkowidzący i wszystkowiedzący Bóg wybierał, by nie widzieć, po to, by grzesznik mógł zostać zbawiony. Miłosierdzie to patrzenie Boga na grzesznego człowieka przez rany Jego najmilszego Syna. Tak wielka łaska okupiona została męką i krwią Chrystusa – dlatego modlący się o miłosierdzie proszą o nie w Koronce do Bożego Miłosierdzia „dla Jego bolesnej męki”. Miłosierdzie nie znosi zasad Bożej sprawiedliwości – strumienie wody i krwi, wypływające z serca Jezusa, gaszą płomienie czyśćcowego ognia, nie sprawiają jednak, że grzech nie istnieje, nie liczy się lub nie niszczy ludzkiego życia. Działaniem miłosierdzia, o które prosimy w Nowennie przed Świętem Bożego Miłosierdzia, są łaski, strumienie łask, uzdalniające do pełnienia uczynków miłosierdzia, umożliwiające uzyskanie potrzebnego światła i mocy, błogosławieństw i oświecenia, jednym słowem – wszystkiego, co jest konieczne, nie tylko po to, by dusza podniosła się z grzechu, korzystając z łaski przebaczenia, ale również po to, by mogła zostać udoskonalona i uzdolniona do życia zgodnie z Bożym planem.

———————————————————-

[1] ks. M. Sopoćko, Miłosierdzie Boże, Wilno 1936.
[2] ks. M. Sopoćko, Miłosierdzie Boże, Wilno 1936, s. 6.
[3] T. D. Łukaszuk, Myśl teologiczna obrazu Miłosierdzia Bożego w orędziu św. Faustyny Kowalskiej, „Peregrinus Cracoviensis”, z. 9/2000, s. 108.

19 kwietnia 2019|